Dziś

Niezwykle odświeżające spojrzenie na gatunek, który wszyscy kochają, nawet jeśli nie chcą się do tego przyznać. Robert Pattinson i Zendaya jako narzeczeni, którzy tuż przed ślubem odkrywają szokującą prawdę o sobie. Czy wciąż będą na TAK?
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
„Drama” to komedia o relacjach międzyludzkich, która stawia przed widzami szalenie niewygodne pytanie: jak wiele naprawdę chcemy wiedzieć o najbliższych nam osobach? Reżyser Kristoffer Borgli („Dream Scenario”, „Chora na siebie”) w przewrotny sposób odświeża konwencję komedii małżeńskiej, tworząc pomysłową, momentami mrocznie zabawną, a jednocześnie zaskakująco czułą opowieść o miłości w epoce nadmiaru szczerości i nieustannego dzielenia się wszystkim. czytaj więcej

To film dla widzów ceniących subtelne psychologiczne portrety i doceniających czeską kinematografię, a także dla wszystkich kochających muzykę klasyczną i śpiew chóru. Czescy krytycy uznali Dyrygenta za najlepszy czeski film 2025 roku, a Kateřinę Falbrovą za najlepszą aktorkę pierwszoplanową. 
Czechy, początek lat 90. Trzynastoletnia Karolína zostaje przyjęta do prestiżowego żeńskiego chóru o światowej sławie, dołączając do swojej starszej siostry i innych utalentowanych dziewcząt. Jej niezwykły głos szybko zwraca uwagę cenionego, lecz tajemniczego dyrygenta. Początkowo wyróżnienie to wydaje się sukcesem, jednak wkrótce Karolína odkryje, jak wysoką cenę przyjdzie jej zapłacić za ten przywilej. Inspirowany sprawą Bambini di Praga film eksploruje relacje, w których niewinność doświadcza przemocy i władzy nadużywanej bez skrupułów.
Kateřina Falbrová, wcielająca się w główną rolę w filmie, otrzymała Czeskiego Lwa w kategorii najlepsza aktorka! Czeskiego Lwa otrzymali także Juraj Mravec i Piotr Čechák za najlepszy dźwięk oraz Jonatan Pastirčák (Pjoni), Ondřej Mikula (Aid Kid) za najlepszą muzykę.
Film otrzymał Europa Cinema Label w Karlowych Warach w 2025 roku. czytaj więcej

Podczas 193. spotkania Klubu Filmowego Ambasada zaprezentujemy film Pluton Olivera Stone'a. Prelekcję przed seansem wygłosi i dyskusję poprowadzi filmoznawczyni Aleksandra Krajewska. Film z 1986 roku zaprezentujemy w wersji odrestaurowanej z okazji 40-lecia jego premiery.

Rok 1967. Młody idealista Chris porzuca college, zgłasza się do wojska i trafia do Wietnamu, gdzie zostaje przydzielony do wieloetnicznego plutonu, w której rej wodzą dwaj weterani – zdemoralizowany przez wojnę, pozbawiony skrupułów sierżant Barnes oraz sierżant Elias, zachowujący resztki człowieczeństwa i odpowiedzialności za swych podwładnych. Wojna szybko objawia Christowi swoje brutalne oblicze: już podczas jednej z pierwszych misji dochodzi do zaciętego starcia z partyzantami, ukrywającymi się w małej wiosce, zamienionej w prawdziwą twierdzę, pełną zapasów broni i żywności. W trakcie akcji dochodzi do kompetencyjnego sporu między Barnesem i Eliasem, będącego w istocie sporem o sposób prowadzenia wojny. Ten spór będzie towarzyszyć Chrisowi aż do chwili, kiedy go sam nie rozstrzygnie, weryfikując wcześniej ogół swoich poglądów na kwestie patriotyzmu i rolę Stanów Zjednoczonych w konflikcie wietnamskim.

Brutalne i krwawe spojrzenie na wojnę w Wietnamie okiem Olivera Stone’a – jej uczestnika, stanowi otwarcie trylogii, do której należą jeszcze „Urodzony 4 lipca” (opisujący losy weteranów i ich miejsce w społeczeństwie amerykańskim po wojnie) oraz „Pomiędzy niebem i ziemią” (spojrzenie z punktu widzenia Wietnamki, która po wojnie znalazła się w USA). W przeciwieństwie do ogółu filmów wojennych „Pluton” przedstawia bohaterstwo pojedynczego żołnierza nie tyle jako wyraz jego patriotyzmu, lecz jako efekt instynktu przetrwania, wywołującego krańcowe reakcje. Nikt wcześniej nie pokazał na ekranie wojny wietnamskiej jako doświadczenia subiektywnego, atakującego wszystkie zmysły. Na tym tle pojedynek sierżantów sięga metafizyki, stając się uniwersalnym starciem miedzy siłami Dobra i Zła. Film otworzył tzw. drugą falę filmów wietnamskich, którą reprezentują z jednej strony dzieła takie jak „Łowca jeleni”, z drugiej zaś bohaterskie komiksy w stylu „Rambo II”. Film zdobył cztery Oscary (z ośmiu nominacji), w tym za film roku, oraz Srebrnego Niedźwiedzia za reżyserię na festiwalu w Berlinie.

Aleksandra Krajewska - była koordynatorka Klubu Ambasada, krytyczka filmowa, absolwentka filologii szwedzkiej, doktorantka Instytutu Nauk o Kulturze UŚ, pracowniczka redakcji Filmweb.pl. Będzie to jej siódma prelekcja dla Klubu (po „Poza prawem” w 2021, „Mała Miss” w 2022, „Szepty i krzyki” i „Skrzypku na dachu” w 2023 roku, „Niebiańskich dniach” w roku 2024 oraz „Dobry, zły i brzydki” w roku 2025).

Organizatorzy Klubu Filmowego AMBASADA: Instytucja Filmowa SILESIA FILM, Spółdzielnia Honolulu. Projekt jest wsparty ze środków Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. czytaj więcej

„Jestem Matką prawdziwego Boga, przez którego wszystko żyje” – te słowa czczonej od ponad 500 lat Matki Bożej z Guadalupe będą towarzyszyć widzowi filmu "Maryja. Matka ludzkości" przez cały seans.
Fabuła filmu została zbudowana na najstarszym opisie objawień w Guadalupe. Barwnie opowiedziana historia została uzupełniona przez twórców o przepiękne nagrania z tętniącego życiem największego na świecie sanktuarium maryjnego, a także o śledztwo w sprawie najbardziej niezwykłego wizerunku Maryi, który pozostaje fascynującym wyzwaniem dla naukowców i znakiem dla wiernych.
Niezwykle wzruszającymi momentami filmu są świadectwa ludzi z całego świata o cudach, których doświadczyli za wstawiennictwem Matki Bożej z Guadalupe. Są one dowodem na to, jak nieskończona miłość Maryi, Matki każdego człowieka, pociesza i leczy rany serc tych, którzy się do Niej zwracają. czytaj więcej

Film Anne Émond to pełna optymizmu komedia romantyczna rozgrywająca się w czasach kryzysu klimatycznego. Kanadyjska reżyserka za sprawą tej niewinnej opowieści wlewa w nasze serca odrobinę optymizmu w rzeczywistości, w której raczej jest go niewiele.
Czterdziestopięcioletni Adam (Patrick Hivon) prowadzi skromne, uporządkowane życie, będąc właścicielem schroniska dla psów. Większość czasu spędza ze swoim najlepszym przyjacielem Frankiem (Eric K. Boulianne) oraz wymagającym, ale życzliwym ojcem (Gilles Renaud). Pozory potrafią mylić, bo nadwrażliwy mężczyzna jest na skraju depresji, ukrywając swoje egzystencjalne lęki.
W dużej mierze są one związane z kondycją naszej planety. Adama przytłacza myśl, że zmiany klimatyczne osiągnęły punkt krytyczny i nie ma już od niego odwrotu. Oprócz przepisanych przez psychiatrę leków, mężczyzna decyduje się spróbować solarnej lampy terapeutycznej, która ma poprawić jego samopoczucie. Dzwoniąc na infolinię pomocy technicznej, poznaje Tinę (Piper Perabo). Pogodną kobietę, której głos łagodzi wszystkie jego zmartwienia. To nieoczekiwane telefoniczne spotkanie zmienia wszystko…
„Miłość w czasach apokalipsy” został wyselekcjonowany do prestiżowej sekcji Director’s Fortnight ubiegłorocznego festiwalu filmowego w Cannes. czytaj więcej

Reżyserka Hannah (Olivia Colman) podróżuje z mężem Harrym (Daniel Henshall) i nastoletnim dzieckiem Frances (Aud Mason-Hyde) z Australii do Amsterdamu, by odwiedzić swojego ojca, ekscentrycznego i nieprzewidywalnego Jimpę (John Lithgow). Gdy Frances oznajmia, że zamiast wracać do domu chce zostać z dziadkiem na dłużej, Hannah musi zmierzyć się z trudną rodzinną przeszłością, pełną niewypowiedzianych żalów i decyzji, których bolesne konsekwencje są wciąż odczuwalne.

„Mów mi Jimpa” to słodko-gorzki portret rodziny, w której bliskość bywa trudniejsza niż konflikt, a miłość wymaga odwagi, by pozwolić innym żyć po swojemu. czytaj więcej

„Wolność po włosku” to elektryzujący portret wybitnej włoskiej pisarki Goliardy Sapienzy, jednej z najbardziej niezwykłych kobiet lat 80. – niepokornej outsiderki wymykającej się wszelkim kategoriom, która latami czekała na odkrycie. Prezentowany na MFF w Cannes, najnowszy film Mario Martone („Nostalgia”) to opowieść o przyjaźni, siostrzeństwie i potrzebie wolności.

Bohaterka filmu to dojrzała, wyzwolona kobieta – złodziejka, kochanka i niespełniona pisarka. Aby związać koniec z końcem, Goliarda (Valeria Golino) jest w stanie wiele zaryzykować. Gdy w końcu trafia do więzienia, zaprzyjaźnia się z młodszymi od siebie kobietami. Po wyjściu na wolność, w trakcie upalnego rzymskiego lata, dzięki nim odrodzi się na nowo. Na tle burzliwych realiów Włoch lat 80., w cieniu ideologii, represji i rozczarowań, „Wolność po włosku” stawia pytanie o możliwość autentycznej wolności. Czy kobieta może odnaleźć swoje miejsce w świecie, który próbuje ją zamknąć w jednej z patriarchalnych ról?

Goliarda Sapienza to jedna z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarek, której status kultowej przyniosła wydana dopiero pośmiertnie powieść „Sztuka radości”. Portretowana w „Wolności po włosku” przez ikonę włoskiego kina, Valerię Golino, Sapienza nie traciła z oczu swojej wrażliwości i pasji, a przede wszystkim nie dała sobie odebrać prawa do życia na własnych zasadach. Golino umiejętnie pokazuje sprzeczności, które łączyła w sobie jej bohaterka: intelekt i zmysłowość, brawurę i czułość, melancholię i bunt. Mario Martone z właściwą sobie precyzją i głębią psychologiczną kreśli portret kobiety, która śmiało wyprzedzała swoje czasy. czytaj więcej