Bilety online

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami poruszająca historia, która rozgrywa się na słonecznym wybrzeżu południowej Sardynii.
Efisio Mulas, żyjący po swojemu pasterz, musi nagle stanąć do nierównej walki z bezkompromisowym deweloperem. Niespodziewany najeźdźca chce zamienić jego dom i ziemię w luksusowy kurort. Gdy w grę wchodzą milionowe oferty oraz nowe miejsca pracy dla lokalnej społeczności, drobny konflikt przeradza się w pełną emocji, ale i komediowego absurdu batalię. Stawką są dom, ziemia i przyszłość kolejnych pokoleń, a także prawo do życia w zgodzie ze swoimi wartościami. W centrum tej historii znajduje się Francesca, córka pasterza – rozdarta między obietnicą zmian a rodzinnymi relacjami. To pokrzepiająca i wzruszająca opowieść o korzeniach, odwadze i sile, by bronić tego, co najważniejsze.
Chcąc zachować maksymalną autentyczność filmu, reżyser podjął nietypową decyzję castingową. Obok uznanych włoskich aktorów — Diego Abatantuono, Virginii Raffaele, Aldo Baglio i Geppi Cucciari — w głównej roli obsadził debiutanta Giuseppe Ignazia Loi.

To wybór nieprzypadkowy. 84-letni Loi, podobnie jak filmowy Efisio Mulas, pochodzi z Sardynii i przez ponad 70 lat pracował jako pasterz. Dzięki temu wniósł do filmu naturalność i prawdę, których nie da się wyreżyserować.
Co więcej, debiutujący aktor stworzył wyrazistą i pełną humoru kreację, z powodzeniem partnerując jednej z najbardziej rozpoznawalnych obsad włoskiego kina komediowego.
„Takie jest życie” to film inspirowany prawdziwą historią Ovidio Marrasa — sardyńskiego pasterza nazywanego przez media „sardyńskim Dawidem”. Marras stał się symbolem walki jednostki z wielką inwestycją, kiedy sprzeciwił się budowie luksusowego resortu na dziewiczym wybrzeżu Sardynii.

Rozpoczął wieloletnią batalię sądową o drogę prowadzącą do swojej posiadłości — i wygrał. Projekt gigantycznego kompleksu turystycznego ostatecznie upadł, a rodzinna ziemia Marrasa pozostała nienaruszona. Lokalny bohater zmarł w styczniu 2024 roku w wieku 93 lat.
Prasa o filmie:
Histerycznie śmieszna komedia o człowieku, który nie bał się powiedzieć „NIE”. I robił to przez 20 lat.
MSP Film
List miłosny reżysera do Sardynii – do tych, którzy walczą o swoją tożsamość i prawa.
Corriere della Sera / Style Magazine
Oparta na prawdziwej historii baśń, która zachowuje ludzki i moralny sens pierwowzoru.
La Repubblica czytaj więcej

„Wędrówka na północ” to filmowa pochwała pieszej podróży, podczas której wysiłek wynagradzają oszałamiające widoki, życie nabiera właściwej perspektywy, a drogi, które się rozeszły, po latach mają szansę znów się skrzyżować.
Chris (Bart Harder) i Lluis (Carles Pulido), kiedyś bardzo sobie bliscy, nie widzieli się 10 lat. Przyjaciele postanawiają – jak za starych dobrych czasów – wyruszyć pieszo szkockimi West Highland Way i The Cape Wrath Trail. Trzydziestodniowa wędrówka jednymi z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych tras w Wielkiej Brytanii, okazuje się sprawdzianem męskiej przyjaźni. Dzika natura, strome podejścia, zacinające deszcze i roje meszek stanowią prawdziwe wyzwanie dla niedoświadczonych podróżników. Ale równie trudno jest dotrzeć do siebie nawzajem, sprawić, by milczenie nie stało się najcięższym bagażem, z perspektywy spojrzeć na to, co zostało z bliskiej relacji i na własne życiowe wybory.
Podczas gdy Chris nie może uwolnić się od telefonów z pracy, Lluis marzy o wyprawie z mapą zamiast GPS-u. Jednemu się spieszy, drugi chciałby pokonać 600 kilometrów w swoim tempie. Liczy się cel czy droga? – każdy z nich będzie musiał odpowiedzieć sobie na to pytanie. „Wędrówka na północ” uważnie przygląda się młodym mężczyznom, temu, jak radzą sobie ze stresem, gniewem i smutkiem. Kim są, kiedy schodzą z utartego szlaku ról i kariery, co zgubili po drodze, czy potrafią się zatrzymać, czy wciąż mogą liczyć na siebie nawzajem.
„Wędrówka na północ” to fabularny film zrealizowany w oszałamiających pięknem naturalnych plenerach podczas wielotygodniowej pieszej wędrówki kilkuosobowej filmowej ekipy. Projekt, który powstał z pasji, niewielkim nakładem środków, stał się sensacją europejskich kin. Prawa kinowe zostały sprzedane na cały świat, w tym do Stanów Zjednoczonych. W maju 2026 film otrzymał główną nagrodę festiwalu w Trento, najstarszego i jednego z najważniejszych na świecie wydarzeń filmowych poświęconych górom i naturze. czytaj więcej