Dziś

W niewielkim motelu położonym po kanadyjskiej stronie Niagary mieszkają małżeństwo Rose i George Loomisowie. On, mocno znerwicowany, żyje w napięciu. Ona, zmysłowa blondynka swoją urodą i stylem bycia prowokuje mężczyzn. Wszyscy widzowie naszej retrospektywy dobrze wiedzą, która aktorka wcieliła się w tę rolę. Prelekcję przed seansem 22 maja wygłosi krytyczka filmowa Patrycja Mucha.

Osadzony w scenerii wodospadów Niagara film opowiada historię dwóch par: świeżo upieczonych nowożeńców spędzających miesiąc miodowy oraz małżeństwa pogrążonego w kryzysie, niszczonego przez zazdrość i kłamstwa. Scenarzysta Walter Reisch podkreślał: „Każdy, kto słyszy nazwę Niagara, myśli o parach w podróży poślubnej i o jakiejś sentymentalnej historii dziewczyny, która opuszcza męża w noc poślubną, by potem do niego wrócić. Chciałem zrobić opowieść z tajemnicą — z prawdziwym morderstwem”.

Szef wytwórni Fox, Darryl F. Zanuck, od początku forsował obsadzenie Marilyn Monroe. Jak wspominał Reisch: „Początkowo uznaliśmy to za miły pomysł — do momentu drugiego telefonu, w którym oznajmił, że chce ją obsadzić nie jako niewinną dziewczynę, lecz czarny charakter. Mój Boże! To była najpiękniejsza dziewczyna w całych Stanach Zjednoczonych! Ale Zanuck upierał się, że to znakomity pomysł, więc w końcu się zgodziliśmy. Nie wiedzieliśmy, jak ona to przyjmie, lecz nie miała żadnych zastrzeżeń — wręcz przeciwnie”. Monroe otrzymała w „Niagarze” najwyższe miejsce w obsadzie, co ostatecznie przypieczętowało jej status gwiazdy kina.
 
Patrycja Mucha - Doktorantka w Instytucie Nauk o Kulturze Uniwersytetu Śląskiego oraz krytyczka filmowa. Edukatorka w ramach akcji Skrytykuj!. Współpracowniczka festiwali filmowych i autorka bloga Filmowe odloty. Wyróżniona w Konkursie im. Krzysztofa Mętraka w 2019 i 2020 roku. Autorka cyklu wideoesejów o polskim kinie „Na wyrywki”. Wraz z Katarzyną Czajką-Kominiarczuk prowadzi podcast „Wtem, piosenka” poświęcony filmowym musicalom. Związana ze Stowarzyszeniem Nowe Horyzonty. czytaj więcej

„Zawieście czerwone latarnie” to absolutna perła w bogatym i eklektycznym dorobku Zhanga Yimou („Żyć”, „Hero”). Adaptacja opowiadania Su Tonga „Żony i konkubiny” przyniosła mu międzynarodowe uznanie i status nowego mistrza światowego kina. Srebrny Lew w Wenecji, nagroda BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego oraz nominacja oscarowa tylko dopełniły sukces reżysera. W głównej roli błyszczy natomiast Gong Li („Czerwone sorgo”, „Wyznania gejszy”), która dziewięciokrotnie współpracowała z Zhangiem i szybko stała się ikoną współczesnego kina.

Film zachwyca nowatorskim użyciem koloru, mistrzowską aranżacją zabytkowych XVIII-wiecznych przestrzeni, dramaturgiczną precyzją czy głęboko feministyczną refleksją. Choć chińska cenzura dostrzegła w nim metaforę autorytarnego systemu i opóźniła krajową dystrybucję, nic nie mogło zaszkodzić jego sławie. Z czasem wyrafinowana kostiumowa opowieść zagościła na wielu listach z najlepszymi tytułami w historii kina. czytaj więcej