Bilety online

Trzeci (po Lato 1993 i Alcarras) film Carli Simón. Romería to swojego rodzaju sequel do pierwszego filmu reżyserki.
W swoim najbardziej osobistym filmie do tej pory reżyserka udowadnia, że jest obecnie jednym z najważniejszych twórców współczesnego kina hiszpańskiego.

Film miał swoją premierę w Konkursie Głównym festiwalu w Cannes.
Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem.

Carla Simón tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia.
Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum. czytaj więcej

Layla to uznana londyńska drag queen. Na scenie emanuje pewnością siebie, ale w głębi serca pragnie miłości.
Podczas jednego z występów na korporacyjnym evencie z okazj Miesiąca Dumy zwraca na siebie uwagę Maxa, młodego i czarującego biznesmena. Rodzi się między nimi namiętność, lecz gdy Layla otwarcie walczy o prawo do bycia sobą, Max wciąż stara się ukryć swoją tożsamość przed sobą i całym światem.
Film miał światową premierę na prestiżowym festiwalu Sundance, gdzie spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności i krytyków. czytaj więcej

Dramat historyczny rozgrywający się podczas masakry w Nankinie (1937), który ukazuje, jak fotografia i dokumentacja mogą być świadectwem w czasach wojny, a jednostkowe czyny — aktem sprzeciwu… czytaj więcej

Mavka jest jedną z nimf leśnego jeziora – stworzeń o aurze tajemniczości i niebezpiecznym uroku. Kiedy spotyka Lukiana, eksperta od biologii, ma jedno zadanie: sprowadzić go nad swoje jezioro, gdzie syreny i inne nimfy czekają, gotowe porwać ludzkie dusze. Jednak zamiast doprowadzić do zguby Lukiana, Mavka zakochuje się w nim. W miarę jak jej uczucia stają się silniejsze, zaczyna zdawać sobie sprawę, że syreny zrobią wszystko, by utrzymać ją po ciemnej stronie.
............................................
МАВКА.СПРАВЖНІЙ МІФ
Мавка, містична і небезпечна лісова німфа, закохується у біолога Лук’яна замість того, щоб згубити його у таємничому лісовому озері, де на людські душі чекають русалки та інші мавки. І вони ладні на все, щоб Мавка залишилася на темній стороні.
акторський склад фільму: Іван Довженко, В’ячеслав Довженко, Едуард Поляков czytaj więcej

Film Anne Émond to pełna optymizmu komedia romantyczna rozgrywająca się w czasach kryzysu klimatycznego. Kanadyjska reżyserka za sprawą tej niewinnej opowieści wlewa w nasze serca odrobinę optymizmu w rzeczywistości, w której raczej jest go niewiele.
Czterdziestopięcioletni Adam (Patrick Hivon) prowadzi skromne, uporządkowane życie, będąc właścicielem schroniska dla psów. Większość czasu spędza ze swoim najlepszym przyjacielem Frankiem (Eric K. Boulianne) oraz wymagającym, ale życzliwym ojcem (Gilles Renaud). Pozory potrafią mylić, bo nadwrażliwy mężczyzna jest na skraju depresji, ukrywając swoje egzystencjalne lęki.
W dużej mierze są one związane z kondycją naszej planety. Adama przytłacza myśl, że zmiany klimatyczne osiągnęły punkt krytyczny i nie ma już od niego odwrotu. Oprócz przepisanych przez psychiatrę leków, mężczyzna decyduje się spróbować solarnej lampy terapeutycznej, która ma poprawić jego samopoczucie. Dzwoniąc na infolinię pomocy technicznej, poznaje Tinę (Piper Perabo). Pogodną kobietę, której głos łagodzi wszystkie jego zmartwienia. To nieoczekiwane telefoniczne spotkanie zmienia wszystko…
„Miłość w czasach apokalipsy” został wyselekcjonowany do prestiżowej sekcji Director’s Fortnight ubiegłorocznego festiwalu filmowego w Cannes. czytaj więcej

„Wolność po włosku” to elektryzujący portret wybitnej włoskiej pisarki Goliardy Sapienzy, jednej z najbardziej niezwykłych kobiet lat 80. – niepokornej outsiderki wymykającej się wszelkim kategoriom, która latami czekała na odkrycie. Prezentowany na MFF w Cannes, najnowszy film Mario Martone („Nostalgia”) to opowieść o przyjaźni, siostrzeństwie i potrzebie wolności.

Bohaterka filmu to dojrzała, wyzwolona kobieta – złodziejka, kochanka i niespełniona pisarka. Aby związać koniec z końcem, Goliarda (Valeria Golino) jest w stanie wiele zaryzykować. Gdy w końcu trafia do więzienia, zaprzyjaźnia się z młodszymi od siebie kobietami. Po wyjściu na wolność, w trakcie upalnego rzymskiego lata, dzięki nim odrodzi się na nowo. Na tle burzliwych realiów Włoch lat 80., w cieniu ideologii, represji i rozczarowań, „Wolność po włosku” stawia pytanie o możliwość autentycznej wolności. Czy kobieta może odnaleźć swoje miejsce w świecie, który próbuje ją zamknąć w jednej z patriarchalnych ról?

Goliarda Sapienza to jedna z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarek, której status kultowej przyniosła wydana dopiero pośmiertnie powieść „Sztuka radości”. Portretowana w „Wolności po włosku” przez ikonę włoskiego kina, Valerię Golino, Sapienza nie traciła z oczu swojej wrażliwości i pasji, a przede wszystkim nie dała sobie odebrać prawa do życia na własnych zasadach. Golino umiejętnie pokazuje sprzeczności, które łączyła w sobie jej bohaterka: intelekt i zmysłowość, brawurę i czułość, melancholię i bunt. Mario Martone z właściwą sobie precyzją i głębią psychologiczną kreśli portret kobiety, która śmiało wyprzedzała swoje czasy. czytaj więcej